
Na początku maja opublikowano najnowszą prognozę aktywności słonecznej dla obecnego cyklu. Wynika z niej, że maksimum 24. cyklu nastąpi za około rok, na wiosnę 2013 roku. Będzie to najsłabsze maksimum aktywności od około stu lat.
Badania związane z naszym Układem Słonecznym.

Na początku maja opublikowano najnowszą prognozę aktywności słonecznej dla obecnego cyklu. Wynika z niej, że maksimum 24. cyklu nastąpi za około rok, na wiosnę 2013 roku. Będzie to najsłabsze maksimum aktywności od około stu lat.

Trzynastego maja 2012 roku nastąpi przelot małej planetoidy o nazwie 2012 JU obok Ziemi. Najmniejszy dystans pomiędzy naszą planetą a tą planetoidą wyniesie około 0,5 odległości do Księżyca.

Naukowcy, opierając się na badaniach radarowych sondy Cassini, wyznaczyli dwa rodzaje wydm na Tytanie, księżycu Saturna.

Nie ustają rozbłyski generowane przez grupę 1476. Dziesiątego maja ten obszar aktywny wygenerował rozbłysk klasy M5.7. Jest to najsilniejszy z dotychczas wygenerowanych rozbłysków przez tę grupę. Kilka godzin później ten obszar wygenerował rozbłysk klasy M1.7.
Dwanaście asteroid z Pasa Asteroidów zostało nazwanych od miast, które ucierpiały w zeszłorocznym trzęsieniu ziemi i tsunami w Japonii.

Aktywność grupy 1476 rośnie. Dziewiątego maja ten obszar aktywny wygenerował trzy rozbłyski klasy M, z których dwa były silniejsze od klasy M4.0. Są to najsilniejsze rozbłyski słoneczne od prawie dwóch miesięcy.

Trwają rozbłyski klasy M z grupy 1476. Ósmego maja ten obszar aktywny wygenerował rozbłysk klasy M1.4.

Zupełnie niespodziewanie grupa plam o numerze 1471 wygenerowała rozbłysk klasy M1.9. Ten rozbłysk został wygenerowany siódmego maja, z fazą maksymalną o godzinie 16:31 CEST. Ten rozbłysk wywołał koronalny wyrzut masy, być może częściowo skierowany ku Ziemi.

Grupa 1476 nie daje o sobie zapomnieć. Kilkanaście godzin po trzech rozbłyskach klasy M ten obszar aktywny wygenerował kolejny, tym razem o fazie M1.3.

Piątego i szóstego maja 2012 roku grupa na brzegu tarczy słonecznej wygenerowała trzy rozbłyski klasy M. Czy to zapowiedź wyższej aktywności słonecznej w najbliższych kilkunastu dniach?

Naukowcom po raz pierwszy udało się przechwycić widok zorzy polarnej ponad powierzchnią olbrzymiego, lodowego Urana, udowadniając ponownie, jak osobliwa jest ta odległa planeta.

Obserwacje sondy Cassini wskazują, że księżyc Saturna o nazwie Phoebe wykazuje kilka niespodziewanych cech, które zwyczajowo przypisuje się planetom.

Sonda Dawn już prawie rok krąży na orbicie Westy. W tym czasie, nasza wiedza o tej planetoidzie zwiększyła się drastycznie. Z plamy, widzianej przez teleskopy, stała się mini-planetą.

Wielkopolska Policja podaje, że na posesje w miejscowości Wargowo (gmina Oborniki) w nocy z 27 na 28 kwietnia 2012 spadł meteoryt. Na miejscu zdarzenia znaleziono dwa małe obiekty, prawdopodobnie pochodzenia pozaziemskiego.

Pomimo obecności stosunkowo dużej ilości obszarów aktywnych na Słońcu, w ostatnich dniach nie nastąpił żaden rozbłysk klasy M. Wreszcie, 27 kwietnia 2012 roku grupa o numerze 1466 wygenerowała rozbłysk klasy M1.0.

Wyniki analizy naukowców z NASA Goddard Space Center wskazują na to, że najprawdopodobniej jeszcze w tym stuleciu, poziom oceanów wzrośnie nawet o 20 metrów.

Północna półkula Tytana obfituje w jeziora wypełnione płynnymi węglowodorami. Co natomiast znajdziemy na drugiej hemisferze? Obserwacje sondy Cassini odkryły przed nami okresowe jezioro Ontario Lacus, będące największym zbiornikiem na południowej części księżyca.

Ten artykuł zawiera zestaw praktycznych wskazówek, dzięki którym można będzie dokonać udanych i bezpiecznych obserwacji przejścia Wenus w dniu 6 czerwca 2012.

Szesnastego kwietnia grupa plam na krawędzi tarczy słonecznej wygenerowała rozbłysk klasy M1.7. Rozbłyskowi towarzyszył bardzo interesujący koronalny wyrzut masy, zarejestrowany przez kilka sond kosmicznych. Był to pierwszy rozbłysk klasy M od ponad trzech tygodni.

Depozyty skał osadowych zawierających siarczany, zalegające w kanionie Valles Marineris na Marsie, wskazują na istnienie tam dawniej wielkich bloków zakwaszonego i zanieczyszczonego pyłem lodu. Czyżby przeszłość Marsa nie była ciepła i wilgotna?