Kilka dni temu opublikowana została nowa geologiczna mapa księżycowego basenu Schrödinger. Do jej stworzenia użyto danych zebranych przez trzy różne misje bezzałogowe, które badały Srebrny Glob na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat. Mapa bardzo dobrze pokazuje jak bardzo wiele różnych czynników miało wpływ na ukształtowanie się tej struktury, liczącej sobie zaledwie 3.8 miliarda lat, co czyni z niej drugi najmłodszy tego typu duży obiekt na powierzchni Księżyca.

Jeszcze do niedawna panowała powszechna opinia, iż asteroidy są dużymi, niezgrabnymi ciałami, krążącymi po swoich orbitach. Nowe badania wskazują jednak, że są one swoistymi 'małymi światami' i wydają na świat poprzez podział mniejsze asteroidy, które rozpoczynają własne życie na orbitach wokół Słońca.

Kilka godzin temu nastąpiła publikacja pracy naukowej dotyczącej poszukiwań małej egzoplanety krążącej w systemie GJ 436. Wcześniejsze pomiary z teleskopu Spitzer i misji EPOXI sugerowały istnienie obiektu o średnicy zaledwie 75% Ziemi. Niestety, dodatkowe obserwacje wykonane przez teleskop Spitzer wykazały, że ten obiekt nie istnieje.

Kosmiczne obserwatorium promieniowania rentgenowskiego Chandra oraz naziemne Very Large Array rejestrują niesamowitą scenerię jaka rozgrywa się w masywnej galaktyce M87, gdzie zachodzi erupcja 'superwulkanu', wyrzucającego ogromne ilości gazu. Ten kosmiczny spektakl zachodzi na skutek aktywności gigantycznej czarnej dziury znajdującej się w centrum galaktyki, powstrzymując setki milionów nowych gwiazd przed uformowaniem się.

Teleskop Spitzera umożliwił zbadanie stu asteroid przelatujących w pobliżu Ziemi - tzw. obiektów NEO (Near Earth Object) co pozwoliło na dokonanie odkrycia, że są one ciałami o niezwykle zróżnicowanym składzie - znacznie bardziej niż sądzono do tej pory. Niektóre są niezwykle ciemne i pochłaniają olbrzymią część padającego na nie światła, inne natomiast wprost przeciwnie - są bardzo jasne i odbijają padające na nie światło.

Kilka godzin temu pojawiła się informacja, że 7 września opublikowana zostanie praca naukowa, której tematem może być egzoplaneta o rozmiarach mniejszych od Ziemi. Badania potwierdzające istnienie tego obiektu przeprowadzono prawdopodobnie pomiędzy styczniem a lutym 2010 za pomocą sondy Spitzer. Celem badań była gwiazda GJ 436 (Gliese 436).

Koniec sezonu letniego obfitował w informacje o zarejestrowaniu wielu planet pozasłonecznych. W tym artykule opiszemy te obiekty, które nie zyskały większego rozgłosu.

Znajdujący się w punkcie L2 układu Ziemia-Słońce, pracujący w zakresie podczerwieni teleskop kosmiczny Herschel dokonał odkrycia, które dosłownie rzuca nowe światło na zagadkę powstawania wody w otoczkach niektórych starszych gwiazd, w szczególności tzw. 'gwiazd węglowych'. Kluczowym aspektem procesu okazało się promieniowanie ultrafioletowe.

Szalejący nieopodal wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych huragan Earl został sfotografowany przez załogę na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

Sonda kosmiczna LRO (Lunar Reconnaissance Orbiter) dostarczyła obrazy księżycowych klifów które świadczą o tym, że w czasie ostatniego miliarda lat średnica Srebrnego Globu zmniejszyła się o około 200 metrów.  Możliwe jest także, że te skarpy uformowały się nawet niespełna 100 milionów lat temu. Czyżby proces "kurczenia się" nadal zachodził na Księżycu.

Orbitalny teleskop CoRoT, najczęściej "pojawiający się" w doniesieniach za sprawą odkryć kolejnych planet pozasłonecznych, tym razem zaobserwował cykl aktywności gwiazdy. Ta gwiazda nosi oznaczenie HD 49933 a cykl aktywności jest bardzo podobny do słonecznego.

Dwudziestego trzeciego sierpnia opublikowano tzw. "pierwsze światło" z instrumentu New Solar Telescope (NST), zainstalowanego w obserwatorium Big Bear Solar Observatory (BBSO) w Kalifornii. Uzyskane obrazy Słońca są najlepszymi dotychczas zarejestrowanymi w świetle widzialnym.

Od początku XIX wieku ludzie zaczęli odkrywać asteroidy. Pierwszą była odkryta 1 stycznia 1801 roku Ceres. W sieci pojawił się niesamowity film pokazujący postęp jaki dokonał się w tej dziedzinie w ciągu ostatnich 30 lat. W 1980 roku znaliśmy jedynie niecałe 9 tysięcy asteroid. Dzisiaj znamy ich ponad pół miliona. Dane owe są niezwykle ważne w dzisiejszym kontekście przyszłości lotów załogowych.

Europejscy astronomowie, korzystając z obserwatorium Very Large Telescope należącego do międzynarodowej organizacji ESO (European Southern Observatory), byli w stanie po raz pierwszy wykazać, że magnetar - niezwykły rodzaj gwiazdy neutronowej - został uformowany z gwiazdy o przynajmniej 40 razy większej masie od naszego Słońca. W rezultacie naruszone zostały w tym momencie teorie mówiące o ewolucji gwiazd, przytoczony przez naukowców przypadek gwiazdy powinien ze swoją masą stać się czarną dziurą, a nie magnetarem. Sytuacja zrodziła fundamentalne pytanie - jak naprawdę masywna musi być gwiazda, aby w końcowym stadium swojej ewolucji stała się czarną dziurą?

Dzięki kosmicznemu teleskopowi Kepler udało się odkryć pierwszy układ pozasłoneczny, w którym więcej niż jeden obiekt tranzytuje przed gwiazdą swojego układu podobną do naszego Słońca. Mowa tutaj o systemie oznaczonym jako Kepler-9, w którym zauważono wyraźne sygnatury dwóch dużych planet, dzięki zarejestrowaniu pewnych niewielkich, cyklicznych spadków jasności gwiazdy, którą ciała te obiegają.

Kilkadziesiąt godzin temu wspominaliśmy o ogłoszeniu istnienia układu planetarnego złożonego z wielu egzoplanet. Rzeczywistość okazała się być bardziej zaskakująca od wcześniejszych spekulacji. Dziś ogłoszono istnienie układu planetarnego złożonego z aż siedmu egzoplanet! Układ krąży wokół gwiazdy HD 10180.

Król planet ponownie został ugodzony! Błysk światła towarzyszący temu wydarzeniu został zarejestrowany niezależnie przez dwóch astronomów amatorów z Japonii. Jest to już trzecie tego typu zjawisko w przeciągu 13 miesięcy, co dodatkowo zmusza do refleksji nad częstotliwością ich występowania, ostatnio zdawać by się mogło - dużo większą.

We wtorek (24 sierpnia 2010) na konferencji "Detection and dynamics of transiting exoplanets" we Francji zostanie ogłoszone istnienie systemu planetarnego złożonego z wielu mniejszych egzoplanet. W tym przypadku prawdopodobnie mowa o przynajmniej pięciu obiektach o rozmiarach Neptuna lub super-Ziemi. Możliwe, że to system 61 Virginis.

Satelita Landsat 5 amerykańskiej agencji kosmicznej wykonał dramatyczne zdjęcia porównawcze obszarów Pakistanu dotkniętych sierpniową powodzią. Ukazują one okolice miasta Kaszmor, w prowincji Sindh, przed i po nadejściu drugiej fali powodziowej na Indusie. To najgorsza powódź w Pakistanie od 80 lat. Pochłonęła życie co najmniej 1600 osób.

Dzięki grantowi National Science Foundation dla Johns Hopkins Applied Physics Laboratory firmy Boeing i Iridium zademonstrowały użycie konstelacji satelitów Iridium do monitorowania pogody kosmicznej.