Ustalono docelowe położenie, w jakim znajdzie się Kosmiczny Teleskop James’a Webb’a po jego wyniesieniu w przestrzeń kosmiczną, planowanego na rok 2014. Będzie to tzw. drugi punkt Lagrange’a – L2, w którym teleskop będzie obiegał Słońce z takim samym okresem orbitalnym, jak Ziemia.
Istnieje pięć punktów Lagrange’a. Są to obszary, w których występuje równowaga grawitacji Słońca i Ziemi. Obiekt będący w jednym z punktów Lagrange’a, znajduje się zawsze w takim samym położeniu względem układu Słońce-Ziemia.
Punkt L2 znajduje się na linii przechodzącej przez układ Słońce-Ziemia. Oddalony jest o 1,5 mln km od Ziemi w kierunku przeciwnym do Słońca. W normalnych warunkach takie położenie ciała powinno sprawiać, że będzie ono poruszać się wolniej od Ziemi, co skutkowałoby wydłużeniem okresu orbitalnego. Jednak jednoczesny wpływ grawitacji Słońca i Ziemi w jednej linii powoduje dodatkowy impuls energii, który utrzymuje obiekt znajdujący się w punkcie L2 w stałej pozycji na linii Słońce-Ziemia i tym samym okrąża Słońce z takim samym okresem orbitalnym, jak Ziemia.
Kosmiczny teleskop James'a Webb'a będzie obserwował Wszechświat w podczerwieni, dlatego też ważnym aspektem staje się ograniczenie promieniowania cieplnego dochodzącego z najbliższego otoczenia, jakim jest Słońce i Ziemia. Bezpośrednie oddziaływanie cieplne na teleskop spowodowałoby wzrost temperatury poszczególnych podzespołów, co doprowadziłoby do tego, że teleskop sam stałby się źródłem emisji promieniowania cieplnego, a wszelkie obserwacje głębokiego kosmosu byłyby obarczone błędem. Dlatego też ważnym jest utrzymanie temperatury wokół teleskopu, jak najbliższej zera bezwzględnego. Teleskop Webb'a będzie wyposażony w osłonę termiczną chroniącą jego podzespoły przed promieniowaniem cieplnym pochodzącym zarówno ze Słońca, jak i z Ziemi. Osłona ta zapewni, że temperatura pracy podzespołów teleskopu nie będzie wyższa niż -225°C. Jednak warunkiem koniecznym do niezawodnej pracy osłony jest usytuowanie teleskopu w jednej linii ze Słońcem i Ziemią, tak aby "niechciane" promieniowanie cieplne dochodziło wyłącznie z jednej strony. Spełnienie tego warunku zapewniają właśnie współrzędne punktu L2.
Inną zaletą takiego usytuowania teleskopu Webb'a jest to, że będzie on miał nieograniczony i niezakłócony dostęp do obserwacji części Wszechświata wzdłuż linii Słońce-Ziemia.
Kolejną zaletą z usytuowania teleskopu Webb'a w punkcie L2 jest łatwość komunikacji, gdyż będzie on usytuowany zawsze w tym samym punkcie w przestrzeni względem układu Słońce-Ziemia.
Kosmiczny teleskop James'a Webb'a dołączy tym samym w punkcie L2 do floty złożonej z sondy kosmicznej Wilkinson Microwave Anisotropy Probe – WMAP; Kosmicznego Obserwatorium Planck’a i Herschel'a.
Źródło informacji: NASA
