W związku z projektem nowego załogowo - transportowego statku kosmicznego zrodziła się potrzeba budowy rakiety nośnej umożliwiającej wyniesienie go na niską orbitę wokółziemską. W wyniku postępowania przetargowego ogłoszonego na początku 2009 roku wybrano konsorcjum pod przewodnictwem "TsSKB-Progress" którego zadaniem jest przygotowanie projektu, a następnie budowa nowej rakiety nośnej czy też całej rodziny rakiet.
Podstawowym zagadnieniem jaki postawiono przed nową konstrukcją jest jej niezawodność. Zakłada się że powinna ona kontynuować lot w przypadku awarii jednego z silników aby móc wynieść statek załogowy na orbitę i umożliwić jego zejście w miejsce awaryjnego lądowania w Oceanie Spokojnym na północ od przyszłego kosmodromu "Wostocznyj" - miejsca operowania tejże rakiety.
Przyjęto że elementy rakiety będą transportowane między zakładami produkcyjnymi, a kosmodromem "Wostocznyj" drogą kolejową, co narzuciło wymogi co do wielkości konstrukcji. Średnica gotowego bloku nie powinna przekraczać 3,8m. To ograniczenie oraz wymogi bezpieczeństwa narzuciły z kolei sposób konstrukcji przyszłej rakiety, postanowiono na jej "modułowość". Pierwszy stopień będzie się składał z 3 - 5 takich samych bloków zawierających zbiorniki na paliwo i utleniacz oraz jednego silnika.
Głównym celem rakiet Rus-M jest przede wszystkim wynoszenie przyszłych załogowych statków kosmicznych. Przyjęta koncepcja modułowej konstrukcji rakiety pozwoliła na opracowanie rakiety składającej się z 5 bloków i tym samym możliwości wynoszenia ładunków o masie do 50t. Kolejnym ważnym zagadnieniem jest ochrona środowiska, dlatego też paliwem przewidzianym do napędu pierwszego stopnia będzie nafta, zaś ciekły wodór przewidziano jako paliwo do napędu drugiego stopnia rakiety.
Są to wstępne założenia do przygotowywanej koncepcji projektu, który ma być zaprezentowany zlecającemu tj. Rosyjskiej Agencji Kosmicznej na przełomie sierpień/wrzesień 2010r.
Rodzina rakiet Rus-M, od lewej: Rus-MS (prawdopodobnie nie będzie rozwijana, a zastąpiona przez rakietę Sojuz-2), Rus-MP - podstawowa wersja do wynoszenia na niską orbitę przyszłych statków załogowych lub ładunków o masie 23.8t, Rus-MT-35 - masa ładunku do 50 ton i Rus-MT-50 (czy też Rus-MST) o maksymalnej nośności do 100 ton.
Uczestnicy konsorcjum:
- TsSKB-Progress - projekt drugiego stopnia rakiety, podmiot wiodący projektu
- Centrum budowy rakiet V.P.Makeyev - projekt pierwszego stopnia rakiety
- Biuro konstrukcyjne JSC CADB - silnik dla drugiego stopnia rakiety
- Biuro konstrukcyjne Energomash - silnik pierwszego stopnia rakiety (RD-180B rozwinięcie silnika obecnie wykorzystywanego do napędu amerykańskich rakiet Atlas-5)
- Biuro "TsENKI" - infrastruktura naziemna
- Biuro konstrukcyjne Awtomatyki - system kontroli lotu
