W ogłoszonym przed rokiem, przez rosyjską agencję kosmiczną Roskosmos, konkursie na opracowanie nowego, załogowo-transportowego statku kosmicznego, wygrała korporacja Energia. Zgodnie z kontraktem Energia zobowiązała się przedstawić szkic czy też szczegółowy plan projektu statku do końca lipca.
Zgodnie z przyjętym planem prac, faza projektowa została podzielona na trzy etapy. Nazwa tego nowego, rosyjskiego statku załogowego to PPTS (ang. Prospective Piloted Transport System).
Pierwszym etapem, który właśnie dobiega końca było opracowanie szczegółowego planu projektu, określenie zadań jakie spełniać ma nowy pojazd, badań nad nowymi materiałami czy też technologiami jakie będą wykorzystane przy jego budowie. Jak zapewniają przedstawiciele Energii, opracowywany plan projektu zostanie przekazany zleceniodawcy tj. Roskosmosowi, zgodnie z kontraktem na przełomie czerwca i lipca 2010 roku. Po weryfikacji inżynierowie przystąpią do przygotowania projektu technicznego, a po nim wykonawczego.
Próby w locie mają rozpocząć się w 2015 roku w wersji transportowej oraz w 2018 w wersji załogowej. Oczywiście pod warunkiem stałego finansowania poszczególnych prac nie tylko nad samym projektem statku, ale też prac badawczych i eksperymentów towarzyszących budowie nowego pojazdu.
Jeśli chodzi o sam statek, to już definitywnie zrezygnowano z konstrukcji mini wahadłowca (Kliper) na rzecz pojazdu kosmicznego składającego się z modułu silnikowego i przyrządowego jednorazowego użytku oraz modułu powrotnego wielokrotnego użytku w postaci ściętego stożka.
Statek będzie zdolny do wynoszenia na niską orbitę ziemską sześcioosobową załogę i 500 kg ładunku użytecznego lub dwuosobową załogę i 1000 kg ładunku. Główne zadania, jakie powinien spełniać pojazd, to szybkie (1-2 doby od startu) zbliżenie oraz połączenie bądź to ze stacją orbitalną, bądź z ekspedycyjnym statkiem umożliwiającym loty poza niską orbitę wokółziemską. Statek ma umożliwiać również długotrwałe loty autonomiczne na wokółziemskiej orbicie.
Jeśli chodzi o sposób powrotu i lądowanie modułu powrotnego to prace jeszcze trwają. Rozpatruje się kilka wariantów. Trzeba pamiętać, że wraz z nową doktryną rządu rosyjskiego, wszystkie nowe konstrukcje mają startować z kosmodromów położonych na terenie Rosji i tam lądować. A jedyne możliwe miejsca przyszłych lądowań to Syberia albo dalekie wschodnie rubieże Rosji porośnięte tajgą. Dlatego jednym z najważniejszych problemów jaki trzeba rozwiązać jest precyzja lądowania, w założeniu jest to obszar o kształcie okręgu o promieniu 10 km, natomiast konstruktorzy Energii pracują nad rozwiązaniami, które mają na celu zmniejszyć ten promień do 2 km. Moduł powrotny będzie wielokrotnego użytku. Przewiduje się, że statek będzie ponownie wykorzystywany nawet dziesięć razy przy czym osłona termiczna ma być wymieniana.
Dodatkowe informacje:
http://www.russianspaceweb.com/ppts.html
