Obserwacje poświaty błysku gamma GRB 090102 wykrytego przez satelitę Swift 2 stycznia 2009 roku po raz pierwszy pozwoliły na pomiar pól magnetycznych towarzyszącego rozbłyskowi.

Analizy udziaÅ‚u poszczególnych typów morfologicznych galaktyk odlegÅ‚ych i porównanie go z takimi oszacowaniami dla galaktyk bliskich pokazaÅ‚o, że w przeszÅ‚oÅ›ci znacznie częściej wystÄ™powaÅ‚y galaktyki osobliwe. Galaktyki spiralne byÅ‚y natomiast znacznie mniej liczne. PodkreÅ›la to rolÄ™ zderzeÅ„ w  ewolucji galaktyk.

Obserwacje wykonane za pomocą Teleskopu Chandra i Teleskopów Magellana w Chile pozwoliły na znalezienie pierwszego bezspornego przykładu podwójnego kwazara w parze zderzających się, odległych galaktyk. Do tej pory nie udawało się znaleźć przykładu dwóch kwazarów połączonych grawitacyjne w galaktykach, które bezsprzecznie zderzałyby się ze sobą.

Obserwacje nietypowej emisji radiowej supernowej SN 2007gr dostarczyły nowych informacji na temat mechanizmów eksplozji tych gwiazd. Supernowa o tym oznaczeniu znajdowała się w stosunkowo niedalekiej odległości 35 milionów lat świetlnych w galaktyce NGC 3278. Odkryto ją tylko około 5 dni po eksplozji. Była dobrym kandydatem do obserwacji w zakresie radiowym, ponieważ znajdowała się niedaleko i została odkryta szybko po wybuchu. Emisja radiowa powstaje w czasie stygnięcia materii wyrzuconej podczas eksplozji masywnej gwiazdy.

Dzięki badaniom radiowym niezidentyfikowanych źródeł promieniowania gamma wykrytych przez satelitę Fermi stwierdzono, że 17 z nich to pulsary milisekundowe, co znacznie powiększyło liczbę znanych obiektów tego typu w naszej Galaktyce. Ich dalsze obserwacje mogą być pomocne w próbach detekcji fal grawitacyjnych.

Satelita Fermi dokonał pierwszej jednoznacznej detekcji promieniowania gamma z układu podwójnego Cygnus X-3. Jest to tzw mikrokwazar, w którego skład wchodzi gorąca gwiazda oraz zwarty obiekt (czarna dziura lub gwiazda neutronowa) posiadający dżety radiowe w których materia porusza się z szybkością około polowy prędkości światła. Tym samym imituje zachowanie kwazarów w jądrach odległych galaktyk.

Zaprezentowano wyniki obserwacji wykonanych podczas fazy demonstracji możliwości naukowych Herschela. Zebrane wtedy dane pozwoliły na zoptymalizowanie obserwacji podczas właściwej fazy badań naukowych. Instrumenty SPIRE i PACS wykonały obrazowanie regionu gwiazdowtórczego w gwiazdozbiorze Orła, a dzięki uzyskanym danym złożono jego mozaikę. Była to część programu obserwacji Pasa Goulda (Gould's Belt Key Programme). W jego ramach Herschel wykona przegląd 15 obłoków molekularnych w celu zebrania informacji na temat procesów formowania się gwiazd o masach małych i średnich. Wczesne etapy powstawania gwiazd, takie jak jądra przedgwiazdowe i młode protogwiazdy są jasne w zakresie 80 - 400 um, dzięki czemu SPIRE i PACS są idealnymi instrumentami do ich badań.

W ostatnich latach satelita INTEGRAL wykonywał obserwacje wraz z satelitą Fermi. Wiele ze źródeł obserwowanych przez teleskop LAT satelity Fermi mogło emitować promieniowane przy energiach 20 keV, czyli w zakresie pracy instrumentu IBIS satelity INTEGRAL. Obecnie wykonano próby korelacji źródeł obserwowanych przez oba satelity.

Opublikowana została mozaika galaktyki karłowatej, będącej satelitą Drogi Mlecznej - Małego Obłoku Magellana - uzyskana z pomocą instrumentów MIPS i IRAC, będących wyposażeniem Kosmicznego Teleskopu Spitzera. Obraz prezentuje duże ilości pyłu wytwarzanego przez stare gwiazdy i pochłanianego przez obszary w których formują się młode gwiazdy. Mały Obłok Magellana znajduje się stosunkowo blisko, w odległości zaledwie około 200.000 lat świetlnych, więc na jego przykładzie można obserwować jak gwiazdy o różnym wieku kształtują środowisko w obrębie całej galaktyki.